“මං ආදරේ ඔයාට නෙමෙයි” “මෙයාට”!!! ඉඳින් මම නුඹට කෙටි පණිවිඩයක් තැබීමි. “මගෙයි ඔයාගෙයි හැම ෆොටෝ එකක්ම ,හැම පොඩි දෙයක්ම ඩිලීට් කරලා දාන්න” “මම හැම දෙයක්ම ඩිලීට් කරලා ඉවරයි..හැම දෙයක්ම ..පොඩි දෙයක්වත් මං ගාව දැන් නැහැ” නුඹ මගෙන් කිසිත් නොඇසූවට නුඹ මගේ පෙම්වතා ගැන හොඳින්ම දන්නා බව මම දනිමි. . ප්‍රේමය නම් නුඹ සිතනා පරිද්දෙන් අසම්මතයේ කොටු වී ජීවිත අතරමං කර ගැනීම නම් නුඹ සත්‍ය ලෙසම ප්‍රේමය  කියන්නේ කුමක් ද? කියාවත් හරි හැටි නොදන්නා අයෙකි.නුඹට නොදැනෙනා තැනක මම නැවතුනෙමි. අඩුම තරමේ කලකට පෙර.. මම  නුඹට හරි බරට එවූ කෙටි පණිවිඩ, නුඹට ගත් ඇමතුම් ඒ කිසිත් නොහැඟුනා සේ සිටි ඔබ,රිදවීමේ ,රිදීමේ වේදනාව හොඳ හැටි දැන දැනත් එසේ කරපු නුඹ.. මේ මොහොතේ කුමක් සිතනවා ද? කරනවා ද? මම නොදනිමි.සෙවීමට මට උවමනාවක් ද නැත්තෙමි.නමුත් නුඹට රිද්දිය යුතුය. අහේතුකව ඇස් තුල පිරි කඳුළු මම පිසදමා ගතිමි.ඉදිරියට කුමක් සිදු වුවත් නුඹ මගේ ජීවිතය අසළ,මගේ ප්‍රේමය අසළ පරාජිතයෙකු බව මම සිතමි.  කිසිත් නො වලහා .. මං සතුව තිබූ නුඹටම වෙන් කළ ප්‍රේමය මට නිකරුණේ තවත් ඉබාගාතේ විසි කර දැමිය නොහැක. එය මම ප්‍රවේසමෙන්...

  https://youtu.be/R-qZqU3g0do What about sunrise? What about rain? What about all the things That you said we were to gain? What about killing fields? Is there a time? What about all the things That you said was yours and mine? Did you ever stop to notice All the blood we've shed before? Did you ever stop to notice This crying Earth, these weeping shores? Ah-ah-ah-ah-ah Ooh-ooh-ooh-ooh-ooh Ah-ah-ah-ah-ah Ooh-ooh-ooh-ooh-ooh What have we done to the world? Look what we've done What about all the peace That you pledge your only son? What about flowering fields? Is there a time? What about all the dreams That you said was yours and mine? Did you ever stop to notice All the children dead from war? Did you ever stop to notice This crying Earth, these weeping shores? Ah-ah-ah-ah-ah Ooh-ooh-ooh-ooh-ooh Ah-ah-ah-ah-ah Ooh-ooh-ooh-ooh-ooh I used to dream I used to glance beyond the stars Now I don't know where we are Although I know we...

කිටි කිටියේ වෙළී ගිය ප්‍රබෝධමත් හිරිවැටිල්ලක්... තෙත බරිත ලිස්සීමක ආත්මීය උරා ගැනීමක්.. පපු කිනිති ඇතුළත ශේෂ නොවුණු අතෘප්තිකර හුස්මක්.. හිස්තැනක් නෑරම අවුළුවන නුරා ගිනි දැල්ලක්.. සීමා අතික්‍රමණය කරන මුත් නොයිවසුම් දරා ගැනීමක්... දැඩි වෙන්න දැඩි වෙන්න රත් වෙන විඳවිල්ලක්.. වින්දවුණුත් , නොවින්දවුණුත් වින්ද තරමටම එක ලෙස උත්කර්ෂයට නඟන.. රමණයත් එක කලාවක්!!!   අ  නූ ❤ 

                 “නිදහස් නිවහල් ලංකා - පුණ්‍ය භූමි සිරි ලංකා  - මාතෘ භූමි සිරි ලංකා - ඉපිද මැරෙන සිරි ලංකා” උදේ ඇහැරණේ රේඩියෝ එකේ දාලා තිබුණ මේ සිංදුව ඇහිලා .නිකමට පුරුද්දට ෆෝන් එක අතට ගත්තහම හැම තැනම තිබුණේ ජාතික ධජ, රණවිරු ගීත, රණවිරු ඡායා රූප. නිරායාසයෙන්ම ඇඟේ හිරිගඬු පිපුණේ සැබවින්ම මට ශ්‍රී ලාංකිකයෙකු ලෙස නිහතමානී ආඩම්භරකමක් ඒ මොහොතෙදී තදින්ම හිතට දැනුනු නිසා. ගූගල් එකට ගියහම එතනත් ශ්‍රී ලංකා ධජය හරිම ආඩම්භරයකින් උඩින්ම තියෙනවා දැක්කා. ඇත්තටම අද දවස ගැන ශ්‍රී ලාංකිකයො පමණක්ම නොවේ ,මුළු මහත් ලෝකවාසී ප්‍රජාවම මේ පුංචිම පුංචි මුතු ඇටය ගැන ආඩම්භර වන බව සිතීමට එය තරම් අටුවා ,ටීකා තවත් කුමට ද? ටික වෙලාවක් යනකන් මම කළේ මුහුණු පොතේ උඩට පහළ ට ගිය එක..   ඒ වෙලාවෙදි ශ්‍රී ලාංකිකයන් ලෙස අභිමානවත්ව යම් යම් දේ හරිම ආඩම්භරකමකින් හුවමාරු කළ, පල කළ   අය වගේම,ඒ අතර “ මේක ඇත්තටම නිදහස් රටක් ද?” “ අපි නිදහස් ද?” ඔවැනි පළ කර තිබුණු වැකි, පෝස්ට්ටු,ආදී එකී, මෙකී, නොයෙක් දෑ තුළින් තවමත් අපි නිදහස් යැයි නොහිතන ,මෙතෙක් අපි ලැබූ නිදහසේ හුස්ම ග...